Klorofil Sensörleri: Su Kalitesi İzleme

Neden Klorofil ölçümü yapmak isteyeyim?

Genellikle fitoplankton veya alg olarak adlandırılan canlı mikroskobik bitki maddesinin ölçümü ve dağılımı, onlarca yıldır bilim insanlarının, araştırmacıların ve su kaynakları yöneticilerinin ilgisini çekmektedir. Fitoplankton popülasyonlarının ve dağılımlarının anlaşılması, araştırmacıların bir su sisteminin sağlığı, bileşimi ve ekolojik durumu hakkında sonuçlar çıkarmasını sağlar.

Klorofil, fotosentetik bitkilerin yeşil görünmesini sağlayan pigmenttir. Bir su örneğinde bulunan klorofil miktarı fotosentez seviyesini gösterir. Fotosentez ne kadar fazlaysa, birincil gıda üretimi de o kadar fazla olur. Bu birincil üretim olmasaydı, besin zincirinin üst basamaklarında çok az su yaşamı olurdu ya da hiç olmazdı. Dolayısıyla klorofil ölçümleri, zooplanktonlardan balıklara ve diğer su hayvanlarına kadar her şey için besin kaynağına dönüştürülen güneş enerjisi miktarının iyi bir göstergesidir.

Mütevazı klorofil seviyeleri daha yüksek yaşam formları için iyi beklentilere işaret ederken, aşırı klorofil seviyeleri genellikle bir su kütlesinin ötrofik hale geldiğinin tanımı veya göstergesidir. Ötrofik sular estetik açıdan çekici değildir, içme suyu arıtmalarında tat ve koku sorunları yaratır ve fotosentetik organizmalar çok sayıda öldüğünde ve çürüdüğünde balık ölümlerine neden olabilir.

Uzun vadeli klorofil eğilimlerindeki değişiklikler, suyun ve kirlilik kaynaklarının daha ayrıntılı kimyasal olarak incelenmesi gerektiğine işaret edebilir.

Klorofil Nasıl Ölçülür?

Solinst Eureka’nın klorofil sensörü florometrik bir sensördür. Floresan, bir molekül bir dalga boyundaki ışık enerjisini emdiğinde ve daha sonra bu enerjiyi farklı bir dalga boyunda yaydığında ortaya çıkar. Florometrik sensörler belirli bir dalga boyunda ışık yayar ve karşılığında çok spesifik, farklı bir dalga boyu arar. Klorofile mavi ışık tutarsanız, klorofil mavi ışığın bir kısmını emer ve ardından kırmızı ışık yayar. Daha fazla klorofil molekülü daha fazla kırmızı ışık üretir, bu nedenle geri dönen ışığın büyüklüğü mevcut klorofil miktarı ile ilişkilidir.

Klorofiller, işlevlerindeki farklılıklara bağlı olarak genellikle klorofil a ve klorofil b olarak ikiye ayrılır. Klorofil a “önemli” klorofildir. Klorofiller hafifçe farklı şekilde floresan verir, bu nedenle Solinst Eureka’nın klorofil sensörü klorofil a’ya ayarlanmıştır. Ancak, bu ayarlamanın başarısı belirli durumlarda belirli türleşmeye göre değişir.

Klorofil sensörlerini kalibre etmenin üç yolu vardır. İlk olarak, bilinen bir klorofil konsantrasyonuna göre kalibre edebilirsiniz; numune gravimetrik olarak hazırlanabilir veya satın alınabilir. İkinci olarak, Eureka’dan temin edilebilen ve belirli bir floresan türü için tutarlı bir çıktı sağlayan optik bir cihaz olan katı bir standart veya “cal cube” ile kalibre edebilirsiniz. Üçüncü olarak, rodamin gibi bir transfer standardı ile kalibre edebilirsiniz. Son iki yöntem dolaylıdır, ancak hızlı, ucuz ve pratiktir.

Sahada Klorofil ölçümü hakkında ne bilmeliyim?

Kirlenme floresan sensörleri için bir sorun teşkil edebilir. Sensörün aktif yüzeyinde biriken herhangi bir yabancı madde ya yayılan ışık ya da alınan ışık miktarını ya da her ikisini birden azaltacaktır. Ve bazen yabancı madde klorofil ile aynı dalga boylarında floresan vererek yanlış sinyal verebilir. Bununla birlikte, kirlenme günlük araştırmalarda değil, yalnızca uzun vadeli konuşlandırmalarda bir sorun olmalıdır. Sürekli kullanım için Eureka’nın evrensel silecek sistemi ve bakır örgü sensör koruması gibi kirlenme önleyici aksesuarlar eklenebilir.